jeudi 15 décembre 2016

LE JEU

Le jeu est un élément très important dans l'éducation parce qu'il permet que les enfants apprennent d'une forme amusante. À travers du jeu les élèves peuvent développer les capacités suivantes :
  • ·         Se rattacher aux autres compagnons.
  • ·         Travailler la motricité
  • ·         Libérer des tensions

Il y a différents types de jeux et ce sont les suivants :

Types
Définition
Jeu libre

Dans un jeu libre, l´enfant choisit quand et comme il joue et il prend ses propres décisions.
Jeu structuré

Dans ce jeu, l´enseignant initie le jeu en vue de faire acquérir explicitement des apprentissages spécifique à l´enfant. Par exemple : les jeux de plateau.
Jeu d’exploration

Les jeux d´exploration sont des jeux libres. Ils sont effectués hors de tout guidage direct de l´adulte et ne répondent à aucune règle particulière, à aucune fonction utilitaire. Il construit son propre cheminement de découverte pour interagir avec son environnement matériel et social. Par exemple ; des jeux de flottabilité
Jeu symbolique

L’enfant va puiser dans sa vie
courante pour la représenter de manière subjective. Il va assimiler le réel pour fortifier ce dernier. Ces jeux de « faire semblant » ou de fiction sont un moyen
d’exprimer des sentiments et de les explorer. Par exemple; jouer aux maisonnettes
Jeu de construction

Ce jeu est constitué d'éléments préfabriqués que l'enfant assemble à son gré ou en suivant les directives d'un cahier de modèles. Il réalise ainsi de ses mains un jouet original qu'il devra en général démonter pour en construire un autre.
C'est un jeu qui développe l'imagination, la planification des étapes de construction et l'habileté manuelle. Par exemple; dire à nos élèves qui construisent un pont.
Jeu à règles

Ensemble de consignes établies pour conditionner le bon déroulement d'un jeu. Elles instaurent les facultés et les contraintes qui se présentent à chaque joueur et doivent être énoncées clairement à chacun d'entre eux avant le début du jeu. Par exemple ; le cachette.





mardi 13 décembre 2016

BIOGRAFÍA LINGÜÍSTICA

O meu nome é Jénnifer Domínguez, teño 21 anos e neste entrada describirei a miña biografía lingüística. Tamén aproveitarei para facer unha pequena reflexión sobre o uso individual e colectivo do galego.
Eu nacín en Corzáns, unha parroquia do concello de Salvaterra de Miño, ao sur de Pontevedra. A maioría dos seus habitantes eran e son persoas maiores e o idioma máis falado é o galego. Dende ben pequena a lingua que escoitei foi o galego, pois tanto os meus pais, como irmáns e avós eran galegofalantes. Cando comecei o colexio todos os meus compañeiros e compañeiras falaban en galego, incluíndo a mestra.
Ao cambiar á etapa de primaria notei bastante cambio pois había moitos compañeiros/as que falaban en castelán, pero sen embargo os profesores/as seguiron falando na súa gran maioría galego. Polo tanto, considérome unha persoa bilingüe secuencial por aprendizaxe sistemática, pois o castelán aprendino na escola e a través dos medios de comunicación.
A medida que ía pasando de etapa educativa o número de alumnos/as e profesores/as que falaban en galego ía diminuíndo. En canto ao meu grupo de amigos/as, sempre falabamos en galego e, os que comezaron falando en castelán, acabaron cambiando de idioma. Cando empecei os meus estudos na universidade o cambio foi sorprendente, pois nunha clase na que eramos 80 persoas só 3 persoas falabamos galego.
A gran diferenza entre o número de falantes entre estas dúas linguas non a percibín soamente no ámbito educativo, senón na cidade de Pontevedra en xeral. Normalmente, cando entro nun establecemento case sempre me responden en castelán. Agora mesmo relaciónome na gran maioría con castelanfalantes, pero eu sigo falando na miña lingua inicial.
Isto non quere dicir que non saiba falar castelán, de feito vivín un ano en Alicante e o este non supuxo un problema para min. Con todo, sinceramente, prefiro falar a miña lingua inicial, non soamente por comodidade senón porque a considero como un elemento que nos relaciona coa nosa cultura, algo que nos distingue do resto. Por esta razón non tolero comentarios tales como; “o galego non serve para nada” ou “aos meus fillos non lles ensinarei galego, pois suporía unha lea para eles”. Isto non son prexuízos cara á nosa propia lingua, pois os nenos e nenas non lles resulta complicado aprender dúas ou máis linguas, todo o contrario benefíciaos.
Para concluír direi que, como futura mestra, un dos meus obxectivos vai ser promover o uso da lingua galega entre os máis cativos,  así como explicarlle diferentes aspectos da nosa cultura, que en moitas escolas non se leva a cabo. Defendo a innovación e o progreso na educación, pero o uso da lingua galega NON é un elemento que impida isto, senón que debemos velo como unha vantaxe e non como un inconveniente.
Para finalizar, expoño un fragmento do himno de Galicia, poema de Eduardo Pondal, que reflicte o pensamento do autor, ademais do tratado anteriormente. E di así:
Os bos e xenerosos
A nosa voz entenden
O noso rouco son,
Mais só os iñorantes
E féridos e duros,
Imbéciles e escuros

Non nos entenden, non.

Ma meilleure proffesseur et mon pire profesour

Elle s'appelle Marie José et elle a été ma professeur d'Education Maternelle. Elle était très affectueuse avec nous, cela est très important dans cette profession puisque nous travaillons avec enfants de 3 à 6 ans. Elle était très souriante et elle nous a appris beaucoup de choses, comme lire, comme écrire mais une ère plus importante s'amuser. Je rappelle sortir plusieurs fois de la salle pour réaliser différents travaux, comme par exemple pour apprendre les parties d'un arbre. De plus elle nous motivait beaucoup, par cela je la considère comme une bonne professeur.  Mais quand je m´ai entré à Education Primaire le professeur était très différent de María José. Il s´appelait Alfonso et il était très serieux. Jamais nous ne faisions rien amusant et sincèrement nous avions peur. Il nous criait beaucoup et je m'éveille un jour qui nous a jeté les livres pour parler. Grâce à Marie José pour moi apprendre comme être une bonne professeur et grâce à Alphonse aussi pour moi apprendre les choses que je ne dois pas faire comme professeur.




lundi 5 décembre 2016

PERÍODO CRÍTICO DA ADQUISICIÓN DA LINGUAXE


Este blog elaboreino para a materia denominada “Idioma estranxeiro: francés”, a cal considero moi importante para a nosa formación como futuros docentes de Educación Infantil. Os idiomas son un tesouro moi valioso, pois ábrenos moitas portas, non só no ámbito laboral, senón que tamén para relacionarse coas persoas doutros países e aprender sobre as diferentes culturas.
Pero hai algo que debemos saber pois para a aprendizaxe dunha lingua estranxeira existe un período crítico que vai dende que se nace ata a puberdade, tal e como defenden algúns autores como Lenneberg. Con isto quere dicir que é máis doada aprender unha lingua estranxeira (segunda lingua) para un neno/a que para un adulto. Isto débese a que na puberdade establécese a lateralización cerebral, é dicir, o desprazamento da función da linguaxe ao hemisferio esquerdo, despois do cal o ser humano xa non é capaz de adquirir unha lingua coa mesma perfección e nivel de dominio cun neno/a. Pero a idade non é o único factor que interfire na adquisición dunha linguaxe, tamén hai que ter en conta o entorno, a motivación, a primeira lingua, as diferencias cognitivas, etc. (Zimny, 2014)

Un vídeo que demostra esta  teoría é o seguinte; 


Bibliografía:

Zimny, A. (2014). Adquisición y aprendizaje del artículo español por niños y adultos polacos en el entorno de inmersión. Revista Nebrija. Obtenido de http://www.nebrija.com/revista-linguistica/adquisicion-y-aprendizaje-del-articulo-español-por-niños-y-adultos-polacos-en-el-entorno-de-inmersion


TÂCHE 4: JOUER POUR APPRENDRE

A.Comment vous-êtres vous organisé(e)s pour réaliser cette tâche?
-En premier lieu, nous avons contacté.
-Nous avons lu les instructions de la tâche.
-Nous avons  distribué les rôles.
-Nous avons créé un Drive.
-Nous avons décidé les jeux.
-Nous avons fait les jeux entre toutes.
-Nous avons créé le Prezi.
-Finalement, nous avons répondu les questions.
B.Avez-vous éprouvé des difficultés? Lesquelles?
Oui. La plus grande difficulté a été faire les jeux parce que nous ne savions pas les faire de la forme la plus correcte.
C.Qu’est-ce que vous avez appris avec cette tâche par rapport aux compétences indiquées ci-dessus? Qu’est-ce que vous avez  appris d’autre?
Nous avons travaillé les suivantes compétences:
-Compétence en communication linguistique.
-Autonomie et une initiative personnelle.
-Compétence sociale et citadine.
-Compétence pour apprendre à apprendre.
-Compétence en  connaissance et interaction avec le monde physique.

D.Quel est votre avis général sur la tâche?
Notre avis général sur la tâche est très bonne, nous aimons cette activité parce que est plus amusante et différent des autres.
E.Quel est votre avis général sur le groupe de travail?

Le groupe de travail a très bien fonctionné puisque nous nous organisons de manière appropriée et nous avons travaillé sans problème. Toutes travaillons d’une manière équitable et nous nous aidons.